Oxygen Blue

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Κανένας σεβασμός στην ιερότητα του Μετεωρίτικου χώρου!!! Πληθαίνουν οι απαράδεκτες συμπεριφορές

Του Γρηγόρη Γ. Καλύβα 

Σχεδόν καθημερινή συνήθεια, λέει το ρεπορτάζ του “stagon News”, έχει κάνει οδηγός αυτοκινήτου, ο οποίος βολτάροντας στο οδικό κύκλωμα Μετεώρων πετάει άδεια μπουκάλια, εν ήδη αποτσίγαρου, παρακαλώ, έξω από το παράθυρο!!! Λέω, δε μπορεί, τυχαίο θα είναι. Τις προάλλες πάλι, κατερχόμενος από Βλαχάβα μεριά, συνάντησα ομάδα αγελάδων να ξύνονται ομοθυμαδόν επί του παρακείμενου εικονοστασίου. Δεν διανοήθηκα να κατέλθω του αυτοκινήτου μια και τα συμπαθή, κατά τ’ άλλα ζώα, με κοιτούσαν κατ’ ευθείαν στα μάτια προτάσσοντας τα αιχμηρά τους κέρατα. Περιορίστηκα να κάνω τον σταυρό μου και να χουιάξω, που λένε στο χωριό μου, τα ζώα αλλά εις μάτην!!! Συνεχίζοντας την κάθοδο έφτασα στον χώρο αναψυχής «ΤΖΕΡΤΣΗ» που μόνο χώρος αναψυχής δεν μπορεί να λογισθεί. Τα κοπάδια φύρδην μύγδιν μικρά μετά μεγάλων βοσκούσαν ανέμελα, περιττώματα παντού, ακόμα και στο χαγιάτι του παρακείμενου εξωκλησίου, που μάλλον για στάνη έμοιαζε παρά για εξωκκλήσι.
Λίγο παρακάτω, μπλοκάρισα , όπως και άλλοι εποχούμενοι, ανάμεσα σ΄ένα κοπάδι γιδοπροβάτων δίνοντας προτεραιότητα στα συμπαθή τετράποδα βέβαια Κοιτώντας τις πινακίδες ένθεν και ένθεν του δρόμου είδα να έχουν μεταβληθεί σε χώρο χαλκομανίας παρά να καθοδηγούν τους τουρίστες. Επιπροσθέτως δύο - τρία πετρόκτιστα στηθαία είχαν μεταβληθεί σε σωρό μπαζών, προφανώς από κάποια πρόσκρουση αυτοκινήτου.
Παρακείθε, διάβασα τα «περισπούδαστα» συνθήματα των οργανωμένων οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων και λυπήθηκα για την απουσία φαντασίας των υπαίτιων. Κάποτε τα συνθήματα του δρόμου είχαν τουλάχιστον φαντασία τώρα καρικατούρες του κερατά. Παράλληλα βλέπω πως μόλις η νύχτα τυλίγει στο σκοτεινό της πέπλο την περιοχή,γίνεται «το έλα να δεις» από διάφορες καταστάσεις που μόνο την ιερότητα του χώρου δεν σέβονται.
Ο άλλος ρεμβάζει το ηλιοβασίλεμα, καλά κάνει αν περιορίζονταν μόνο σ΄αυτό, και έχει το ράδιο στην διαπασών κυριολεκτικά έξω από την πόρτα του μοναστηριού απολαμβάνοντας γνωστά καψουροτράγουδα του λαϊκού τραγουδιού μας.
Άλλοι πάλι ασκούνται στην ταχύτητα των τροχοφόρων δοκιμάζοντας αντοχές και σπιναρίσματα.
Δεν μιλάω για τους δικυκλιστές μεγάλων κυβικών γιατί εκεί μιλάμε ότι είται σε πίστα μότο κρος είσαι, είτε στο οδικό κύκλωμα Μετεώρων την ώρα που γίνονται οι αναβάσεις και καταβάσεις, το ίδιο και το αυτό είναι. Θέλετε και για την ώρα της ανόδου των λεωφορείων των τουριστών; Ένα απέραντο παζάρι. Σημειώστε επίσης ότι ο χώρος είναι ελεύθερος στις οποιεσδήποτε δράσεις από τον οποιοδήποτε που θέλει να ασκήσει επί των βράχων τα όποια χόμπι του χωρίς να ρωτάει κανέναν και χωρίς να παίρνει την άδεια από καμία αρχή.
Αυτά και άλλα πολλά σ’ ένα χώρο που είναι, με νόμο παρακαλώ, ιερός και απαραβίαστος, αλλά μόνο την ιερότητά του δεν σεβόμεθα όλοι μας.
 Και εδώ αρχίζεις να αναρωτιέσαι: Άραγε γνωρίζουμε το περιεχόμενο της ισάγγελης Μετεωρίτικης μοναστικής πολιτείας;
Γνωρίζουμε πως ως παγκόσμιο μνημείο πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς, πρέπει να το προστατεύουμε;
Μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε πως μόνο αν αυτός ο χώρος παραμείνει καθαρός και αναλλοίωτος θα συνεχίσει να προκαλεί το ενδιαφέρον του παγκόσμιου πολίτη; Γνωρίζουμε άραγε πως εντός αυτού του χώρου από τον 10ο αιώνα ασκήτεψαν άνθρωποι με βαθειά πίστη στον Θεό και στην πλαστουργία της φύσης και μέσα από τον προσωπικό τους αγώνα ανακηρύχθηκαν όσιοι και άγιοι της Εκκλησίας μας κοσμώντας το αγιολόγιό της;
Γνωρίζουμε τον κειμηλιακό πλούτο, το πνευματικό μεγαλείο του Αγιομετεωρίτικου μοναχισμού;
Αντιλαμβανόμεθα πως γι’ αυτά τα μοναδικά πράγματα έρχονται οι επισκέπτες οι οποίοι αφήνουν τον οβολό τους στην τοπική οικονομία;
 Μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε πως αν ο χώρος αυτός χάσει την ταυτότητά του και γίνει οτιδήποτε άλλο, η περιοχή θα έχει χάσει το μεγαλύτερο και ισχυρότερο πλεονέκτημά της; Εμείς οι ίδιοι, αν εμβαθύνουμε και αντιληφθούμε τι είναι τα Μετέωρα, θα πρέπει να ορθώσουμε το ανάστημα στην εμπορευματοποίηση και στην αλλοίωση του Μετεωρίτικου χώρου!!! Και οφείλουμε να το κάνουμε αυτό αυτοπροστατεύοντάς τον ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί ως σύνολο από ότι τον προσβάλλει και τον αλλοιώνει. Αν αυτό κάνουμε θα έχουμε προσφέρει τα μέγιστα στον τόπο και στους εαυτούς μας!!!